• 93,372 / 1,366,947
  • 19 / 7,703
  • 9,292 / 54,890

Mijn traguspiercing

Een traguspiercing heb ik altijd al mooi gevonden en heb ongeveer twee maand geleden beslist dat ik er een zou laten zetten.

Eerst had ik me uitgebreid geïnformeerd op een piercingforum en vele afbeeldingen op het internet (BMEzine) bekeken.

Vrijdag, nu een maand en een week geleden, ging ik het stad in(Brussel) met een vriendin. We hadden besloten om in mijn shop(Arkel piercing) binnen te gaan en te informeren naar een traguspiercing. Voor die vrijdag was er pas veel later op de dag plaats, dus zijn we langsgegaan in een andere shop. Zij had zich daar al had piercen. Zij liet daar toen haar tragus piercen.

Ik had toen ook wel zin, maar bij mij was er geen haast bij. Ik ging liever naar mijn oude vertrouwde shop terug. Al mijn andere piercings had ik daar ook al laten zetten en was er zeer tevreden over. Dusja, dan maar een weekje uitstellen.

Dus op 7 maart 2008 ben ik er langsgegaan en een halfuur later was er al plaats (dan had ik nog genoeg tijd om eerst iets te eten).

Ik kwam tegen 13u in de shop en mocht direct mee naar de pierce-ruimte. Ze gebruiken daar als eerste juweel een gewoon staafje met 2 balletjes. Het mijne is 1,6 x 8 mm.

Ik mocht plaatsnemen in de "tandartsstoel". Alles werd klaargelegd en de spullen (schaartje, klem, naald, juweel) uit de verpakking gehaald. Eerst werd een stipje afgetekend en ik was direct tevreden met de plaats. Ik veronderstel dat ze daarna een klem heeft gebruikt, aangezien ik die zien liggen heb op het 'tafeltje' waar alle spullen op lagen. Daar heb ik eigenlijk niets van gevoeld. Dat zal wel aan de zenuwen gelegen hebben. Het is mijn zesde piercing, maar de stress giert nog steeds door mijn lichaam als ik de trap op moet naar de pierceruimte!

Daarna volgde het welbekende "in- en uitademen" en tsjak de naald zat er door. Ik moet wel zeggen dat het geen deugd deed hoor! Eens de naald erdoor zat heb ik eigenlijk niets gevoeld van het juweel dat erin gezet werd. Dan sprayde ze er product op: wel raar om het geluid zo te horen en de vloeistof in je ooringang te voelen.

Op een goeie 5 à 10 minuten was alles inorde. Dan toonde ze met de spiegel en ik was zo tevreden als een kind in een speelgoedwinkel.

Achteraf heb ik met een big smile door het stad gelopen en in elke spiegel even zitten checken hoe het eruit zag. Het was vrij koud en winderig die dag, dus wel gevoelig op mijn verse piercing. Mijn haren werden achter mijn oren gedaan, zodat er geen haar achter het juweel zou blijven haken. Dit kan een bron van infecties zijn, dus beter voorkomen dan genezen.

De eerste dagen had ik er echt veel last van. Ik kon met moeite op mijn linkeroor slapen. Gelukkig had ik daar op voorhand rekening mee gehouden, zodat ik moeiteloos op mijn rechterkant kon slapen. In het begin moet je ook opletten met telefoneren. Je wordt opgebeld en plots tik je met je gsm tegen je verse piercing. Niet echt aan te raden.

Na 2 weken had ik eigenlijk geen pijn meer, dus was ik op het briljante idee kuch gekomen om mijn voorste effen titanium balletje te vervangen door een balletje met een blinkend steentje. Ik hield mijn vinger achteraan tegen het balletje en begon aan het voorste te draaien. 10 seconden later stond ik met het staafje in mijn hand. Ik was redelijk in paniek en stak het staafje er meteen terug in, uit angst dat het zou toegroeien. Dan kwam de uitdaging om het andere balletje er achteraan op te krijgen. Om dat te doen heb ik dus 2 vingers nodig en in mijn ooropening past maar één vinger. Probleem dus. Ik probeerde om het staafje er langsachter in te krijgen, zoals het er in de piercingshop ingestoken is, maar ik vond de opening niet. Dan heb ik maar besloten om het staafje er gewoon langs voor in te steken, zonder balletje achteraan. Ik wou de verse wond (toen 2 weken oud), niet onnodig irriteren door er steeds weer aan te prutsen en het er langs achter te proberen in te krijgen. Ik deed er vooraan wel een plakker op, zodat ik het niet zo verliezen tijdens het slapen. Ik heb gehoord dat die piercings snel terug dichtgroeien en ik wou het risico niet lopen om de piercing nu al te verliezen. Ik ben de dinsdag na dat weekend dan langsgegaan in de shop en ze hebben er een labretstaafje ingezet. Ze waren wel terughoudend om het staafje te vervangen, aangezien het nog maar 2 weken geleden was en de piercing nog vrij opgezwollen was (door het gepruts allicht). Uiteindelijk zat er dan toch een labretstaafje in mét een blinkend steentje. In de toekomst kan ik dan gewoon het 'plaatje' achteraan tegenhouden en dan het balletje vooraan er afdraaien. Sinds de juwelenwissel heb ik eigenlijk maar 1 à 2 dagen last gehad van mijn tragus.

Nu kan ik evengoed op mijn linker-als rechteroor slapen.

Conclusie: Ik vind het een zeer mooie piercing en raad aan iedereen die dezelfde wil aan om het gewoon te laten zetten. Uit mijn persoonlijke ervaring vind ik dat je best een labretstaafje laat zetten, hoewel dat qua nazorg misschien iets minder handig is dan een staafje met 2 balletjes of een ringetje. Voor de pijn moet je het alleszinds niet laten. Het is even een felle prik en de eerste 2 weken zijn wat lastig als je er per ongeluk tegenstoot, maar dat is zo voorbij. Bij mij werd verzorging met zeezoutbadjes (kokend water + zeezout) en wassen met PH-neutrale zeep aangeraden gedurende de eerste maand. Nadien enkel nog zoutbadjes als de piercing lichtjes rood/geïrriteerd is.

Dus, als je nog twijfelt over een traguspiercing: gewoon doen!

Details

submitted by: Anonymous
on: 07 April 2008
in Ear Piercing

Use this link to share:


Artist: +
Studio: Arkel
Location: Brussel

Comments (0)

add a comment

There are no comments for this entry

Back to Top