• 29,084 / 1,368,679
  • 18 / 7,822
  • 1,533 / 54,895

Symmetrie (pols surface)

Dit is een vertaling van dit verhaal:

http://www.bmezine.com/pierce/11-surface/A60802/srfsymme.html


Eigenlijk meteen nadat ik m'n rechter pols had laten piercen wist ik al dat m'n linker er ook aan zou moeten geloven. Wat me er van weerhield 'm gelijk met de rechter te laten doen was de nieuwigheid. De piercing door m'n rechter pols was m'n eerste, en ik stond half op m'n benen te trillen toen-ie erin zat. Ook wilde ik eerst zien hoe het allemaal zou genezen voordat ik ook m'n andere pols aan de naald zou onderwerpen.

Na ongeveer een maand kwam er geen wondvocht meer uit piercing numero uno, dus ik dacht dat m'n lichaam wel weer een nieuwe piercing kon hebben. Ik heb altijd een horloge om m'n linker pols gedragen, maar nu deed ik het af. Ik belde Body Sign: wanneer zou Ilya er weer zijn? Het bleek nog een heel gehannes om de keren dat Ilya er was te laten samenvallen met de gaten in mijn agenda, maar ik wilde toen absoluut niet door iemand anders gepierced worden dus ik bleef het proberen. Na een maand was het dan eindelijk raak. Dat lijkt misschien niet zo heel erg lang, maar voor mij voelde het anders. M'n linker pols zag er gewoon niet uit, zo zonder piercing. Onaf. Leeg. Heel raar, maar wel waar. Ik zat echt op hete kolen, en was dan ook zó blij met m'n baas. Dat zit zo: ik belde tijdens de lunch, en Ilya zou diezelfde middag in de shop zijn, maar de dag erop weer niet. De dag erop had ik de middag vrij, deze dag moest ik eigenlijk werken. Eigenlijk ja, want m'n baas liet me een paar uur eerder gaan. Ha!

Ik begroette Ilya met "Je hebt er hier één in gezet, nou mag je deze ook doen!". Voordat het zover was wilde Ilya eerst m'n rechter pols zien, en vroeg hij een paar dingen over hoe de genezing tot dusver was geweest. Goed, dus, maar dat-ie rustig de tijd nam om ook de genezing van m'n vorige piercing door te spreken verbaasde me wel een beetje. Ze zijn daar echt grondig. M'n huisarts is tien keer botter. Maar goed.

Het zetten van de stipjes was binnen vijf minuten gepiept. Een minuut later had ik m'n tweede piercing. Ik heb er eigenlijk de hele tijd naar zitten kijken, alleen het moment dat de naald de eerste keer m'n huid in ging heb ik gemist. Ik was ook niet echt zenuwachtig, eerder nieuwsgierig: ik wilde wel es zien wat ik de vorige keer door m'n zenuwen had gemist. Ik was ook niet heel erg trots dat ik een nieuwe piercing had. Ik had meer iets van: "Hè hè, eindelijk". De piercing was gewoon iets wat ik nodig had, klaar. Ik was er vanzelfsprekend wel blij mee. Heel erg blij zelfs.

Ilya had me verteld dat de genezing van deze piercing wel eens heel anders kon verlopen dan bij de eerste. Hij kreeg gelijk. M'n rechter pols heeft een maand lang wondvocht gelekt. Bij de linker is er nooit een druppeltje uit gekomen. De linker deed minder pijn bij het piercen zelf, ook al moest Ilya de klem echt hard dichtknijpen omdat ik nogal zweette vanwege de hitte. Er kwam bij het piercen van de linker geen bloed uit. Dat kon gewoon niet. De eerste week keek ik echt continu of er niet toch wat uit begon te lopen, en ja hoor, drie dagen na het piercen kreeg ik toch gelijk. Een heel klein beetje. Ik tilde een redelijk zware stapel boeken op, en opeens was daar een milde pijn, en begon m'n verse piercing te bloeden. Blijkbaar had ik een beetje weefsel beschadigd toen ik die boeken optilde. Aangezien ik m'n hand nog prima kon gebruiken haalde ik m'n schouders er over op. Afgezien van die ene keer is er geen bloed of wondvocht uit m'n linker pols gelekt, en ik heb sindsdien nog wel zwaardere stapels boeken verplaatst.

Omdat er maar niets te zien was aan de buitenkant stopte ik met het speciaal wassen van de piercing. Ik ging er voor het gemak maar van uit dat hij schoon genoeg werd van het water dat er tijdens m'n dagelijkse douche langs stroomde. Een nog grotere zonde was dat ik 10 dagen nadat ik 'm had laten zetten ben gaan zwemmen. Het was zó heet, en het meertje in de buurt zó lekker koel...

..ze heeft het overleefd. Ik heb de rest van die maand dagelijks gezwommen, en dat heeft ze ook overleefd. Ik heb er zelfs geen irritatie aan overgehouden. Mijn linker polspiercing zag er prima uit, en ziet er nu, zeven maanden later, nog steeds prima uit.

Daar heb ik natuurlijk onwijze mazzel mee gehad. Je hoort een surface piercing minstens drie maanden lang netjes te wassen, en gaan zwemmen in vieze meertjes is natuurlijk helemaal uit den boze. Niet doen dus!

De verschillen in genezing tussen m'n rechter- en linker pols waren nogal groot. Ik denk dat dat ten dele kwam doordat m'n lichaam bij m'n linker al wist wat er komen zou, en dat vooraf al had geaccepteerd. Een andere verklaring is dat de linker veel minder gebuts te verwerken gekregen heeft dan de rechter. Ik ben rechtshandig, dus dat is wel logisch. De linker heeft misschien ook wel van de rechter geleerd. Dingen als tassen van je schouders af laten glijden, in diepe zakken graaien, truitjes uittrekken, langs deuren lopen; m'n rechter was er al op pijnlijke wijze achter gekomen hoe het niet moest.

Hoe het ook zij, ik ben blij dat het weer goed is gegaan (niet dat ik daar echt aan twijfelde, maar je hoort soms van die verhalen...) Mijn polsen zijn weer symmetrisch, en daar geniet ik nog elke dag van. Mocht één van beide polsen ooit problemen geven, dan gaan ze allebei uit.

Maar die dag is hopelijk nog heeeeeel ver weg :)

Details

submitted by: Anonymous
on: 23 Jan. 2007
in Surface & Unusual Piercing

Use this link to share:


Artist: Ilya
Studio: Body+Sign
Location: Alkmaar%2C+the+Netherlands

Comments (0)

add a comment

There are no comments for this entry

Back to Top