• 177,203 / 1,364,151
  • 70 / 7,478
  • 874 / 54,885

The Second Vertical Back Suspension

The Second Vertical Back Suspension

Op 5 juli 2007 was het dan alweer zo ver. Voorafgaande van een nalatig georganiseerde (en laat ons zeggen een heel geïmproviseerde) tweede suspension party. Alles was zowat hetzelfde als bij de eerste hanging. Het zaaltje, de piercer, de vrienden, een heuse flashback dus.

We hadden afgesproken om 19u00 daar te zijn, na een file getrotseerd te hebben kwamen wij, ik, mijn vriend en een bevriend koppel, om 19u07 aan, een kleine tien minuten te laat. Toen ik het zaaltje binnenstapte kwam de enthousiaste Sven me al direct tegemoet, een knuffel, een kus en we begonnen eraan.

Een TV cameraploeg was deze keer ook van de partij, zij verwachtte een klein interview alvorens te beginnen. Ik had begrepen dat ze Sven al volledig hadden geïnterviewd. Dus wouden ze ons nu even samen wat vragen stellen. Aldus de meest gestelde vragen die je je maar kan indenken passeerden de revue: "Hoe ben je er op gekomen, doet het pijn, de hoeveelste keer is dit nu voor jou, wat verwacht je ervan en hoe deken je ouders hierover?"

Na een kleine uitleg besloten we dat ik de eer mocht nemen om als eerste te gaan. Davy (Xibalba), de piercer, legde alles klaar op een klein geel bureautje, terwijl ik me alweer voor een klein publiek van om en beide 15 man uitkleedde. Ik nam plaats op de stoel en daar gingen we dan.

Een koude en natte spray werd eerst op mijn rug uitgeveegd, ontsmetting en reiniging dus. De rekbaarheid werd ook nog eens getest en Davy stelde voor het ne top dezelfde plaatsen te doen als ter voren. Aan de eerste hanging heb ik namelijk 8 kleine rode plekjes overgehouden.

De eerste haak ging er als vanzelf in en de tweede bleek ook vlot te verlopen, tot dat Davy zag dat die tweede wel heel bol en dik stond. Nu ja, hij duwde er een paar keer op en ik vertelde hem dat het geen extra pijn of irritatie veroorzaakte, dat leek een goed teken want hij nam de derde haak uit de verpakking.

Ik ademde voor een derde keer heel diep in en uit, ziezo die haak zat er ook weer in. Davy vertelde me dat deze heel moeilijk door me huid ging en ik zei dat ik dat ook wel gevoeld had. Er bleek iets te "blokkeren", maar ik besteedde er verder geen aandacht aan (dat zou ik wat later bleek beter wel gedaan hebben). Het bloed sijpelde ondertussen over m'n rug naar de rand van mijn broek. En toen ook de vierde haak de reeks van drie vervolledigde vroeg ik uiteindelijk om een slok cola.

Ondertussen werd Davy ook nog even geïnterviewd en beantwoordde vragen als "Moeten het altijd vier haken zijn en hou je rekening met de tattoo op haar rug?"

Ik nam plaats net voor de balk met de koorden, de haken werden bevestigd en ik riep Sven erbij. Hij hielp me met de ondersteuning, we klemden elkaars handen om de armen en Davy gaf het startschot. Na een paar seconden van gerinkel en geratel door de kettingen voelde ik de huid op mijn rug spannen. Langzaam maar zeker kwam ik op mijn tippen te staan en voor ik het wist steunde ik alleen nog op de fel getatoeëerde armen van Sven.

Ik liet hem los en hij duwde me zachtjes heen en weer. Ik bengelde, naar mijn normen, niet hard genoeg en probeerde er meer swing in te brengen door met mijn benen mee te bewegen. Naar voor en naar achteren, net zoals op een schommel. Ik kreeg het gewenste effect, ik slingerde heen en weer en daarbij kwam nog eens dat ik begon te draaien.

Ik heb even gehangen toen ik plots besefte dat die derde haak merkwaardig hard begon te trekken in mijn huid. De spanning en de druk kwamen precies allemaal op de derde terecht, op dat moment gaf ik Davy ook het teken om me te laten zakken, omwille van het rare gevoel.

Mijn voeten kwamen weer op het podium terecht en ik nam een applaus en wat gefluit in ontvangst. De cameraploeg moet de hele tijd op het podium geweest zijn, niet dat ik me er van bewust was. Even later vertelde één van de vrienden me ook dat ik een kleine, maar vrolijke "Whiii" had geroepen, ook daar weet ik niks meer van.

De haken werden uit mijn uitgerokken huid gehaald en de bubbels lucht die er over bleven werden zachtjes leeg gemasseerd, terwijl een jongeman doekjes bleef aanbrengen om het bloeden wat onder controle te houden. Na afloop had m'n zwarte bikinitopje een rode schijn en daalde een tevreden Ellen de trap van het podium af.

Alhoewel ik mezelf voorgenomen had om wat langer te blijven hangen, was dit toch wel een geslaagde tweede suspension.

Details

submitted by: Anonymous
on: 05 Aug. 2007
in Ritual

Use this link to share:


Artist: %5Biam%5DXibalba%5B%2Fiam%5D
Studio: Body+Adornments
Location: Baasrode%2C+Belgium

Comments (0)

add a comment

There are no comments for this entry

Back to Top