• 177,239 / 1,367,194
  • 85 / 7,705
  • 874 / 54,891

Tweede suicide

31 december 2005...Om het nieuwe jaar eens op een andere manier in te zetten, had ik ervoor gekozen om een suicide suspension te doen in Villa Vendex te Maastricht. dust en Chandler organiseerde het event, en aangezien ik al eerder met Rule had samengewerkt en ook al in de Vendex had gehangen, leek het me in niets te verschillen van vorige ervaringen die ik had...maar dus niet zo!

Ik zal eerst het verloop van de avond en mijn ervaring beschrijven, en daarna wat er volgens mij allemaal "mis" ging. Ik zet dit tussen haakjes, omdat het niet echt de juiste benaming is, het was meer iets van "niet voldoen aan de verwachtingen".

Die bewuste avond was ik rond een uur of 9 aangekomen in Maastricht, er was reeds heel wat volk aanwezig, maar buiten Rule kende ik niemand. Ik ben al niet de meest sociale mens ter wereld en om nog rap even wat mensen te leren kennen ligt niet in m'n aard. Ik keek dus wat rond, at en dronk iets en sprak even met needlefreeq. Ik zou als 3de of 4de aan de beurt zijn, en voelde me niet speciaal zenuwachtig om dat ik reeds eerder een succesvolle suicide gedaan had. Voor de twee jongens die me voorgingen was het allebei de eerste keer en zij hadden een mooie ervaring. Toen was het mijn toer.

Ik had een psytrance cd laten opzetten en liet de plaats markeren waar de haken moesten komen. Ik herinner me de naam niet meer van wie dit deed, ik weet enkele dat het een duitse vrouw was. Toen alles afgetekend was, ging ik liggen om gepierced te worden. Dit zou door 2 personen tegelijk gebeuren, wat ik nog niet eerder had meegemaakt. Of ik dit nu beter of slechter vind, kan ik eigenlijk niet zeggen. Het waren in totaal maar 4 haken, dus er werden er 2 maal 2 gestoken. Ik kan me voorstellen dat bij meerdere haken (vb Coma, Superman) het een voordeel is, maar in dit geval was het niet persé nodig. De 2 piercers zijn ook niet gelijktijdig klaar, dus je voelt gewoon hetzelfde, tweemaal kort na mekaar. Ik wandelde wat rond om aan het gevoel gewend te geraken en toen werd ik aan de rig bevestigd. Ik had een beetje het gevoel dat er ergens iets trok, dus ik liet de spanning wat veranderen. Deze was nu gelijkmatig verdeeld, maar toch voelde er iets op mijn rug pijnlijker dan vorige keren. Ik dacht dat dit wel zou overgaan eens ik los van de grond zou zijn. Ik liet de spanning wat opvoeren en vrij snel hing ik in de lucht. Wanneer ik stil hing, deed het nog steeds pijn, dus ik dacht dat een duwtje wel zou helpen. Dit ging inderdaad iets beter en ik vloog een beetje rond. Het volgende duwtje voelde alsof ik opeens véél te rap en te hoog ging, ik voelde me niet goed en vroeg om me te laten zakken. Ik weet dat m'n voeten de grond raken en vanaf toen ben ik het kwijt. Het volgende dat ik me herinner is dat Rule me wakker maakte en dat ik van mijn muziek genoot. Het was best wel een aangenaam gevoel. De koorden werden losgemaakt en men vroeg of ik de haken wou laten zitten om het later nog eens te proberen. Ik wou dit echter niet en na een tijdje lag ik weer op tafel om de haken te verwijderen. Ik zag daarna nog een supermooie coma en superman suspension (ik had deze zelf ook reeds gedaan) en wist toen waarvoor ik het eigenlijk allemaal doe. Op dat moment wist ik gewoon niet wat er allemaal was misgelopen bij mezelf. Maar naderhand begin je zelf alles te analiseren en ik heb zo een idee waarom het zo gelopen was.

1.Het was mijn 6de suspension, maar de eerste keer dat ik er eentje voor de tweede maal ging doen. Ik denk dat ik het wat onderschat heb, met een gevoel van "been there, done that". Ik zou het rap nog eens doen. Mentaal is het echter niet te onderschatten, dus als het in je hoofd niet goed zit, wordt het alleen maar moeilijker. 2. Vorige keren had ik altijd wel een vriend of vriendin bij, en kende ik ook meer mensen die aanwezig waren. Dit was nu niet het geval en dit maakte het voor mij ook wel moeilijker. Voor een suspension ben ik altijd wat zenuwachtig en kraam ik onzin uit, maar als er niemand is waar je dat tegen kunt doen, blijf je zenuwachtig. 3. Ik keek eigenlijk meer uit naar het feestje achteraf dan naar de eigenlijke suspension, dus dat is ook al niet de juiste instelling. 4.In die periode waren er 2 mensen waar ik iets belangrijk tegen moest zeggen, maar dat had ik toen nog niet gedaan. Ook dit spookte door mijn hoofd. 5. Ik denk ook dat ik, eens los van de grond, te snel ben beginnen slingeren. Ik had beter eerst wat langer gewoon geworden aan het gevoel. Maar omdat het pijn deed, wou ik zou snel mogelijk de druk wat wegkrijgen. 6.Ik voelde dat ik gefaald had en dit heeft nog wel een week of 2 mijn leven beïnvloed. Je begint aan jezelf te twijfelen en dat maakt het er niet rooskleuriger op.

Maar ik heb er ook iets van geleerd, en dat is het belangrijkste. 1.Als je het niet echt wil, voelt dat je er niet klaar voor bent of het onderschat, doe het dan niet. Het is geen schande om af te haken en een andere keer opnieuw te proberen als alle vibes wel goed zitten. 2.Ik heb veel over mezelf geleerd en kan m'n gevoelens iets beter begrijpen, ook de slechte. 3.Vorige suspensions ging ik steeds een maand op voorhand een beetje vasten en dieëten, zodat mijn gedachten helder waren en ik iets had om naar uit te kijken. Ik had dit nu ook gedaan, maar na 2 weken heb ik mijn Apadravya laten piercen en dit was zo een leuke ervaring, dat ik gewoon terug ben beginnen feesten. Ik dacht dat het de tweede keer allemaal wel zou meevallen. Ik weet nu dat het voor mezelf de tweede keer gewoon moeilijker is om de kracht op te brengen en me te concentreren 4.Ik heb die 2 personen verteld wat er gezegd moest worden, wat ik misschien niet gedaan had als dit niet gebeurd was. Dit was een hele opluchting en daardoor voelde ik me ook een stuk beter. 5.Ik heb ook met mensen gesproken die ervaring hebben met suspensions en dit heeft ook erg geholpen. Als je het zelf al niet helemaal snapt, is het fijn om iemand te hebben die er wel weg mee weet. You know who you are, THANKS! 6.Blijf geloven in jezelf. Ik heb een maand later een succesvolle lotus suspension gedaan. Het was niet gemakkelijk, maar ik had genoeg mental support, ik had er zin in en heb gewoon doorgezet. 7.Deze keer waren de haken horizontaal gestoken, bij m'n vorige suicide verticaal. Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft, maar misschien dat het daarom iets pijnlijker aanvoelde 8.Luister naar je lichaam en je geest, en negeer de signalen niet.

Dit is echter allemaal mijn persoonlijke ervaring. Ik kan goed begrijpen dat er mensen zijn die, wanneer ze een beetje in de knoop liggen met zichzelf en een suspension doen, er helemaal terug bovenop komen. In mijn geval werkt dit niet.
Naderhand ben ik blij dat het zo is afgelopen. Ik heb nu niet meer het gevoel dat ik gefaald heb, het was gewoon even een reality check. En een wijze les nu en dan heeft nog nooit iemand kwaad gedaan! Nog een dikke proficiat aan de organisatie, alles was prima in orde, enkel mijn hoofd niet ;) Happy hanging!!!

Details

submitted by: Anonymous
on: 17 May 2006
in Ritual

Use this link to share:


Artist: iam%3A+dust+and+iam+%3A+chandler
Studio: Villa+Vendex
Location: Maastricht%2C+Holland

Comments (0)

add a comment

There are no comments for this entry

Back to Top