• 1,385,118 / 1,385,118
  • 10,234 / 10,234
  • 54,915 / 54,915

Winter Coma

Negen maanden na mijn eerste suspension ervaring was het moment aangebroken om voor de derde keer de lucht in te gaan. Deze keer zou het een coma worden.

Waarom juist deze stijl? Ik had een suicide en een superman gedaan en wou weer eens iets anders. Persoonlijk is het voor mij weer een stapje verder.

Bij de eerste suspension (suicide) was ik nerveus voor het moment van opstijgen, bij de superman stond ik wat afkerig tegenover de haken in m'n benen en nu had ik wel wat schrik voor in m'n borst gepierced te worden.

Het komt er op neer om je angsten te overwinnen en dat geeft dan een geweldig gevoel als dat gelukt is.

Ik vond een coma supension er ook nog eens mooi uitzien, dus dat was meegenomen.

Precies 5 weken op voorhand begon ik mezelf klaar te maken voor de grote dag. Ik had net een vrij weekend achter de rug, dus die maandag zou een nieuwe start worden. Vlees, alcohol en drugs werden weer taboe, en suiker werd geminimaliseerd.

Dit is de derde keer dat ik een soort van dieet volg en heb zo onderhand mijn eigen methode ontwikkeld. Ik blijf vis eten, en ook veel meer fruit dan normaal gezien.

Op deze manier met m'n voeding bezig zijn helpt me om naar het moment toe te leven, je bent er dan ook al ruim op voorhand mee bezig.

Bij sommige meetings zie ik mensen die spontaan ter plaatste beslissen om een suspension te doen. Ik vind dit ongeloofelijk knap, maar ik denk niet dat ik het zelf zou kunnen. Zeg nooit nooit, maar voorlopig wil ik mezelf voorbereiden om er een goede ervaring aan over te houden.

Ondertussen was het bijna zover. De avond ervoor ging ik rond een uur of 11 slapen en heb gelukkig niet te lang wakker gelegen. Ik ontwaakte wel voor de eerste keer al om 6 uur, maar het lukte me toch terug in te slapen tot de wekker om 8,15 afliep.

Ik at een havermout papje, maakte een lange wandeling met de honden, nam een bad en we waren klaar om te vertrekken. Mijn roommate zou ook meegaan om foto's te nemen.

Dankzij het goede plannetje hadden we de afspreekplaats snel gevonden. Enkele mensen waren er reeds, ik dronk een koffie en babbelde wat. Toen begonnen de zenuwen al lichtjes op te spelen.

Ik had nog plaats in de wagen en we pikten er nog enkele op die met de trein gekomen waren.

Toen reden we naar de Vendex, de plaats waar het ging gebeuren.

Het Truth Seekers Syndicate had weer voor een prachtige locatie gezorgd. Een kraakpand waar een ruimte voor ons alleen voorzien was, enkel te bereiken via een kleine doolhof. De ruimte was wondermooi ingericht en er brandde een gezellig vuurtje. Niemand kon weten dat het de koudste dag van de winter ging zijn tot hier toe, dus het was best wel frisjes.

Maar als je voor een suspension komt, ga je niet over het weer liggen zagen.

Er zouden een zestal suspensions plaatsvinden en 2 pulls. Ik wist niet wanneer het mijn beurt zou zijn, maar alles stond klaar voor de suicides en een 2 point chest.

Ondertussen werd ik enkel zenuwachtiger, ging een keer of 5 naar het toilet, maar genoot van elke performance die ik zag. Ik kon niet wachten tot het mijn beurt was.

Kor (IAM:neetnek) vroeg of ik klaar was en we gingen naar de piercing ruimte. Ik stond bibberend (van de kou en van de spanning) te wachten op de eerste naald. Roel (IAM:dust) en Jimmy (IAM:lifestyle) waren er ook bij met mijn suicide, dus ik was in goede handen.

De eerste haak zou boven mijn borst geplaatst worden. Hier had ik het meeste schrik voor, maar doen ik dacht dat de enkel de naald erdoor was, zat de haak er ook al in. Mmm, dit ging beter dan verwacht. Dan volgde mijn middenrif en mijn buik. Deze laatste was wel wat pijnlijker dan de rest, maar niet onoverkomelijk. Er waren reeds 3 haken aan een kant gezzet, nu volgden de andere drie. Het in- en uitademen voor de piercing is altijd wel kicken, want je weet wat er gaat komen en je kan niet meer terug (je kan natuurlijk altijd stoppen, maar op dat moment denk je aan de voorbereiding die je gedaan hebt en aan hetgeen dat komen gaat en dat geeft je de moed om door te bijten).

Het bovenlichaam en de armen waren klaar, nu enkel de benen nog. De kuiten waren iets pijnlijker dan de bovenbenen, maar ook dit was goed te doen.

Als afsluiter had ik nog voor een cheeckspear gekozen. Het verwonderde mij hoe dik de huid van je wangen is, maar de speer ging er vrij vlot door. Enkel praten ging niet meer zoals het hoorde.

We gingen terug naar de suspension ruimte en ik warmde mezelf nog even aan het vuur. Toen ging ik op de tafel liggen en de koorden werden bevestigd.

Ondertussen zat ik in de knoei met m'n tong : ik wist niet of ik ze boven of onder de speer moest houden.

Ik besloot toen om de cheeckspear te laten verwijderen. Ik vreesde dat als ik omhoog getrokken zou worden, mijn gedachten gingen wisselen tussen wat te doen met m'n tong en de spanning op de haken. Aangezien ik een man ben en maar 1 ding tegelijk kan, besloot ik om de speer te laten verwijderen en me volledig op het opstijgen te concentreren. Achteraf lijkt het me dat ik de juiste beslissing heb genomen.

In tegenstelling tot mijn superman was het nu allemaal ietsje pijnlijker. De spanning die steeg op de haken en mijn huid, maar het viel nog steeds goed mee. Ik had de indruk dat ik niet erg omhoog ging, maar toen zei er iemand dat ik bijna in de lucht was en dat verbaasde me wel.

Kor trok nog ietsje harder en toen voelde ik ook dat ik loskwam. Ik zei dat hij verder mocht trekken en daar hing ik dan.

Wat je op zo'n moment voelt is eigenlijk moeilijk in woorden te vatten. Ik was niet in trance of in een andere wereld, maar juist heel erg bewust van wat er allemaal gebeurde. Iets raars vond ik wel dat je gewoon de energie voelde die in de ruimte aanwezig was. Iedereen is muisstil, je hoort de wind waaien en het vuur knetteren, een ongeloofelijk moment.

Na een minuut of 5 ebt deze euforie een beetje weg. Bij mijn vorige suspensions heb ik me na 5 en 8 minuten terug laten zakken omdat ik had dan reeds geslaagd vond.

Ik had nu echter de bedoeling om het eens iets langer te proberen. Kor had gezegd dat hij me om de 5 minuten op de hoogte zou houden van de tijd.

Ook deze keer had ik het idee me na de eerste opwinding terug te laten zakken, maar net toen hoorde ik dat er 5 minuten voorbij waren. Ik vond dat al goed van mezelf en wou voor de 10 minuten gaan. Ook dit ging zonder problemen en uiteindelijk heb ik er een twintigtal minuten gehangen.

Mijn gedachten gingen over het bestuderen van het plafond, de binnenkant van m'n ogen over het gevoel van de haken, zelfs aan sex heb ik gedacht. Ik weet niet of dit komt door de vele mooie vrouwen die ik die dag al gezien had, of dat ik gewoon dringend nog eens van bil moet, maar het was er opeens

Na een tijdje leer je zelf met de spanningen te spelen : doen je kuiten pijn, dan kan je wat meer opvangen met je bovenbenen en zo ook voor je bovenlichaam en je armen.

Wanneer je dan uiteindelijk terug op de tafel neerzakt, lijkt het alsof je 10 maal zwaarder weegt dan normaal. Je voelt jezelf wel supergoed omdat het weeral geslaagd is.

Daarna ging ik terug naar de piercing ruimte om de haken te laten verwijderen alsook de lucht. In mijn kuiten zat er wat, maar over het algemeen viel het goed mee. Hier en daar nog een pleistertje en ik was klaar.

Ik had nog niet teveel gegeten op voorhand, dus alles smaakte nu geweldig.

We zijn nu 3 dagen verder en alles begint een beetje te dagen. Op het moment zelf is het fijn, maar als je daarna de foto's ziet, beleef je het allemaal precies nog eens opnieuw.

Over de naverzorging kan ik weeral kort zijn. Ik heb 's anderendaags de pleisters verwijderd en me gewassen met neutrale zeep, verder niets. Gisteren voelde ik nog wat lucht op de plaats waar de haken door m'n buik zaten en vandaag ziet mijn borst een beetje blauw en geel. Zo goed als niets dus.

Bedankt Truth Seekers, voor deze wééral wondermooie dag. Kor, Roel, Jimmy, Brigitte, alle IAM-ers en iedereen die er was, you guys/girls ROCK!

Details

submitted by: Anonymous
on: 18 March 2005
in Ritual

Use this link to share:


Artist: Truth+Seekers+Syndicate
Studio: Lifestyle
Location: Maastricht

Comments (0)

add a comment

There are no comments for this entry

Back to Top